✅روز بینالمللی غارها و کارست گرامی باد.
🔸نگاهی به میراث کارستی در ژئوپارک جهانی طبس
🔷22 شهریورماه (۱۳ سپتامبر)، «روز بینالمللی غارها و کارست» فرصتی برای شناخت و حفاظت از غارها، چشماندازهای کارستی و نقش آنها در منابع آب و تنوع زیستی است.
🔹اگرچه غارهای بزرگ و سامانههای غاری گسترده از شاخصترین جلوههای زمینشناختی ژئوپارک جهانی طبس نیستند، اما پدیدهها و فرایندهای کارستی (انحلال و فرسایش سنگهای محلول، بهویژه سنگهای آهکی) جایگاه مهمی در تنوع زمینشناختی این ژئوپارک دارند.
🔹ژئوسایت کوهستان شتری یکی از مهمترین مناطق کارستی در شرق ایران است. حدود ۵۳ درصد از محدوده این ژئوسایت را سازندهای کربناته تشکیل میدهند؛ سنگهایی که در اثر انحلال و گردش آب در شکستگیها و درزهها، زمینه توسعه فرایندهای کارستی را فراهم کردهاند.
🔹در کنار این چشماندازهای کارستی، ژئوپارک جهانی طبس دارای نمونههایی از غارهای کارستی نیز هست که از آن جمله میتوان به غار کفتار، غار جمال، غار ملوند (مشهور به قلعه حسن صباح) و غار دیو اشاره کرد؛ غارهایی که بخشی از تنوع پدیدههای کارستی و میراث زمینشناختی منطقه را به نمایش میگذارند.
🔹جلوههای کارست در طبس تنها به کوهستان و غارها محدود نمیشوند. چشمه آبگرم مرتضی علی و قنات قنبر از نمونههای جالبی هستند که میتوان در آنها ارتباط میان سنگهای کربناته، ساختارهای زمینشناسی و جریان آب زیرزمینی را دنبال کرد.
🔹در اقلیم خشک و بیابانی طبس، این ارتباط اهمیت ویژهای دارد؛ چراکه فرایندهای زمینشناختی و سامانههای آب زیرزمینی در شکلگیری زیستبومها و تداوم زندگی انسان در این سرزمین نقش مهمی داشتهاند.
🔹کارست در ژئوپارک جهانی طبس لزوماً در قالب غارهای بزرگ دیده نمیشود؛ گاهی میتوان ردپای آن را در کوهستان شتری، غارها، مسیر آبهای زیرزمینی، چشمهها و قناتها دنبال کرد.
🔹ژئوپارک جهانی طبس؛ جایی که داستان کارست، از دل سنگ آغاز میشود و به آب و زندگی میرسد.
